Рози Влаховиќ е жена чие име веднаш се поврзува со илјадници деца без родители во Македонија. Со над 22 години посветена работа во ЈУ Детски дом „11 Октомври“ во Скопје, таа не била само воспитувач – била утеха, поддршка, водилка и семејство за децата што ги згрижила.
Поради својата љубов кон децата, Рози одлучила да ја напушти кариерата како една од првите жени детективки во Македонија и да се доквалификува како магистер по социјална работа и политика, за да им обезбеди стручна грижа и внимание на најранливите.
Животни приказни што менуваат живот
- Рози вели дека секое дете кое го воспитувала треба да стане подобро од неа.
- Со децата што ги пораснала и денес е во контакт – на родендени, матурски прослави и секојдневни активности.
- Многу од нив израснале во самостојни граѓани, создавајќи семејства и кариери, а некои и станале детективи, инспирирани од примерот на Рози.
Таа се сеќава на првите деца што ги згрижила – со години трауми, страв и неизвесност – и како постепено, преку грижа и внимание, тие се адаптирале и почувствувале сигурност.
Работа што бара емпатија, но и рамнотежа
Рози нагласува дека:
- Емпатијата и чувствителноста се клучни, но воспитувачот не смее да се „изгуби“ во болката на детето.
- Емоционалната дистанца е неопходна – да се разберат емоциите, но да не се преземаат врз себе.
- Тимскиот пристап и континуираното едуцирање се основа за успешна работа со деца во ризик.
„Не треба да бидеш премногу емотивен, но треба да бидеш искрен и топол со детето. Тоа е клуч за создавање сигурна средина каде детето се чувствува среќно и заштитено“, вели Рози.
Од детектив до воспитувач: избор на срцето
- Во 1990-тите, Рози беше меѓу првите жени детективки во Македонија.
- Средбата со децата без родители ја инспирирала да го смени животниот пат.
- Својата работа ја гледа како придонес кон општеството: „Ако не можам да придонесам лично кон правдата, ќе се посветам на децата – да ги научам да сакаат, почитуваат и создаваат подобро општество.“
Пензија, но не и крај на посветеноста
- Рози се пензионира, но работата продолжува – преку мали дела, посветеност и контакт со пораснатите деца од Домот.
- Децата остануваат дел од нејзиниот живот, како семејство – нераскинлива врска која трае целиот живот.
Став за родителите
Рози објаснува дека не секој родител кој оставил дете е лош – причините се сложени: сиромаштија, болести, психички проблеми, зависности, затворски казни.
- За неа, најважно е детето да добие љубов и поддршка, без оглед на причините поради кои е напуштено.
Животната лекција
„Не е лесно да работиш со деца без родители, но најважно е да ја сакаш работата и да бидеш исполнет. Секој успех на детето е твој успех. Тоа што го правиш денес, им создава подобра иднина и го прави светот малку посветол“, заклучува Рози Влаховиќ.
Нејзиниот живот е пример дека хуманоста и малите дела можат да создадат најубави спомени и да променат животи.
Comments are closed.